Eşit Değer İklimi
Her çocuk insan olduğu için değerlidir. Bu değer notlarla artmaz, hatalarla azalmaz.
Eşit Değer İklimi programın etik omurgasıdır. Çocuğun insan olarak değerini, sınıftaki başarısından, ailesinin imkânlarından, davranışındaki bugünkü hatasından bağımsız bir veri olarak kabul eder.
Bu iklim oluşmadan, diğer modüllerin (bedensel, duygusal, zihinsel) güvenli zemini de oluşmaz. Çocuk önce 'burada güvendeyim' hissetmek zorundadır.
Bir çocuğun bugünkü davranışı değerlendirilebilir; ama çocuğun kendisinin değeri tartışma konusu değildir. 'Bu davranış kabul edilemez' ile 'Sen kötüsün' arasındaki farkı kurmak, sınıf dilinin temelidir. Birincisi sorunu adlandırır, ikincisi çocuğu damgalar.
Sınıf içi etkileşimde — kim cevap verir, kim göz ardı edilir, hangi çocuk hangi sıklıkla görülür — eşitsizlik biriken bir veridir. Program, öğretmene kendi sınıf iklimini görünür kılan basit gözlem araçları sunar.
Sınıfta en çok duyulan ses öğretmenin sesidir. Bu yüzden eşit değer ikliminin en güçlü kurucusu, öğretmenin gündelik dilidir. Övgünün ve eleştirinin nasıl kurulduğu, hangi çocuğa hangi sıklıkla söz verildiği, hatalar karşısındaki ilk tepki — hepsi iklimi şekillendirir.
Davranış değerlendirilebilir, ancak insanın değeri tartışma konusu değildir.
Bütüncül Sağlık Temelli Gelişim Modeli — Bölüm 4
